{"id":1227,"date":"2017-11-10T20:00:15","date_gmt":"2017-11-10T20:00:15","guid":{"rendered":"http:\/\/wp-test.ultinova.be\/?p=1227"},"modified":"2018-01-07T13:21:38","modified_gmt":"2018-01-07T13:21:38","slug":"dag-12-thorung-pedi-muktinath","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.leukereisjes.be\/?p=1227","title":{"rendered":"Dag 12: Thorung Phedi (4540 m) – Thorung La (5416 m) – Muktinath (3800 m)"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>De wekker om 4 uur, stikdonker, koud,… Ontbijtje pakken en Fr\u00e9 is vertrokken. Een klein uur later stijg ik op mijn taxipaardje. Wie denkt dat dit een leuke rit wordt, moet ik helaas teleurstellen. Met een rugzak op een wiebelend paard, dat continu scheten laat,\u00a0met naast je een afgrond de kou trotseren. Ik had liever gewandeld hoor!<\/p>\n

\"\"<\/a>Onder een fonkelende sterrenhemel zie ik bewegende lichtjes langzaam naar boven stappen. Ik wou dat ik het was! Wel super mooi zo in het donker. Een half uur later passeren we High Camp. Op dit uur vertrekken de meeste wandelaars van hieruit naar Thorung La. Fr\u00e9 ben ik nog niet tegengekomen, dus hij zal al een eind verder zijn. Aan een oversteekbrugje zie ik Fr\u00e9 wandelen, die al goed is opgeschoten. De zon schijnt nu ondertussen ook volop, maar de temperatuur blijft ver onder nul. Mijn paardje mag vanaf hier\u00a0zonder\u00a0halster naar\u00a0boven stappen. De begeleider commandeert het paard door te fluiten, prrrrten, shhhhhhken,… en deze vervolgt braafjes zijn weg.<\/p>\n

Kleine maar mogelijk belangrijke tip voor wie een camelbak gebruikt om te drinken. Bij zeer koude temperaturen bevriest het water in het drinkbuisje zeer snel. Je kan het water terug blazen zodat er enkel lucht in het buisje zit en er ook voor zorgen dat je drinkzak op de warmste plaats zit in de rugzak (vlak tegen je rug). Maar dan nog loop je het risico dat het buisje bevriest en je zonder drinken valt (wat bij mij helaas het geval was). Een gewone drinkbus (eventueel als reserve) bij hebben, is dus aan te raden als de temperatuur ver onder het vriespunt zakt.<\/p><\/blockquote>\n

Op twee derde van de etappe stoppen we om thee te drinken in de pittoreske mini theahouse Yakawa Thorun Ri op 5030 m. We wachten op Fr\u00e9 en die is super blij met zijn warme thee, want zijn water is bevroren.<\/p>\n

\"\"<\/a>De tocht gaat verder en rond 8 uur komen we boven aan. De begeleider van mijn paardje ontvangt de overige 60 euro en\u00a0vraagt nog om wat\u00a0fooi.\u00a0Ik\u00a0gaf hem 500 rupees. Blijkbaar\u00a0vroeg hij Fr\u00e9 ook nog fooi en hij wilde graag\u00a0het fluitje,\u00a0dat aan zijn rugzak hing. Dus\u00a0steeds handig is om kleine bruikbare prullen, zoals een fluitje, in je rugzak te hebben.\u00a0De\u00a0Nepali kunnen er zeker iets mee doen.\u00a0Niet veel later arriveert Fr\u00e9, die super vlot naar boven is gestapt. Wooohooo! De klassieke aankomstfoto’s met de talrijke Tibetaanse gebedsvlaggetjes op de achtergrond\u00a0mogen natuurlijk niet ontbreken. Ook hier is er een theahouse, waar je veel te dure theetjes kunt drinken. Maar what the hell, wie kan er zeggen dat hij of zij een theetje gedronken heeft bij zonsopgang op de Thorung La!<\/p>\n

Het is hier echt koud, dus we blijven hier niet lang plakken, ook al is het zicht hier schitterend. Aan de \u00e9ne kant de zonsopgang en aan de andere kant de woestijnachtige afdaling richting Muktinath. We komen hier in de regio Mustang met een totaal ander landschap maar daarom niet minder mooi.<\/p>\n

Onderschat deze afdaling niet, want gedurende een viertal uur daal je een 1600 m af.\u00a0Na een kleine drie uur kom je in Chabarbu (4190 m), waar een zestal lodges zijn. Je kan hier slapen, maar Muktinath ligt op een dik uur wandelen. Wij stopten hier om iets te eten op een zonovergoten terras van \u00e9\u00e9n van de kleurrijke lodges.\"\"<\/a><\/p>\n

Rond 14 uur arriveren we in Muktinath. Bij het binnenkomen wandel je langs een tempelcomplex. Blijkbaar is Muktinath een bekend bedevaartsoord voor zowel Boeddhisten en Hindu’s. In de verte zien we nu ook de Annapurna 1 pronken. Muktinath is bereikbaar door een nieuw aangelegde asfaltweg (jawel), die hier ook eindigt. Hierdoor is het heel wat drukker in vergelijking met de bergdorpen die we gewoon waren. Hier is er ook opnieuw een ACAP checkpoint, waar je je moet aanmelden.<\/p>\n

We nemen onze intrek in The Royal Mustang. Zonder woorden aan te verspillen… NIET DOEN. Er zijn genoeg andere gezellige en leuke hotels waar je kan verblijven. Op die moment voelde ik mij zo ziek dat ik geen zin had om weer te vertrekken, want elke stap zorgde ervoor dat ik naar adem moest snakken.<\/p>\n

Tijd om naar de dokter te gaan, want er is een hulppost in Muktinath. De dokter had ons waarschijnlijk zien aankomen, want hij kwam aangelopen van bij de buren. Veel moet je je er niet bij voorstellen. Een klein groezelig kabinet in een oud gebouw. Ik werd onderzocht en hoogteziekte kon uitgesloten worden, dus ikke blij! De vaststelling was een longinfectie. Ik kreeg nieuwe antibiotica, een koortswerend medicijn, hoestsiroop en iets tegen de kortademigheid. Binnen de drie dagen zou ik beter moeten zijn. Fingers crossed!<\/p>\n\n\t\t