We kwamen om 5u30 aan op de luchthaven aangezien we onze vlucht zeker niet wilden missen, maar dit was voor niks nodig. Alles was nog potdicht en het was pikdonker. Even later kwam de concierge de luchthaven opendoen en kwam alles tot leven.

We vertrokken om 7u30, wat naar Nepalese normen vrij stipt is :-D. In tegenstelling tot de heenvlucht was het vandaag niet bewolkt, dus we hadden een mooi zicht op de Himalaya vanuit het vliegtuig. Ook alweer een zeer leuke ervaring!

Rond 8 uur kwamen we aan in Kathmandu en deelden we een taxi met iemand die op onze vlucht zat. Een Zimbabwaanse, die gisteren vernomen had dat het leger een coup gepleegd had om Mugabe af te zetten en die haar vlucht naar Tokyo gemist had doordat we gisteren niet konden vertrekken. Shit happens, maar ze bleef er prettig rustig bij.

Een half uur later checkten we in Yala Peak guesthouse in Thamel, een gezellige uitvalsbasis in een oase van rust. Voor 1200 rupees per nacht kan je hier een studio boeken met badkamer, zithoek, 3 bedden en zelfs een kitchenette als je zelf wil koken. Op elke verdieping zijn er gezamenlijke terrasjes, wat het extra gezellig maakt. Ontbijten kan op het terras van Rosemarie’s Kitchen, een restaurant dat hoog aangeschreven staat. Je  hoeft niet onmiddellijk te betalen, dus je kan de rekening op de kamer laten zetten en nadien alles afrekenen. Komt ook wat voordeliger uit, want je hoeft dan geen taxen (13 %) en service kosten (10 %) te betalen bleek bij de afrekening.

Na het ontbijt vertrokken we te voet naar Pashupatinath, een helse onderneming in een drukke stad als Kathmandu. Halverwege zijn we in een taxi gesprongen, maar ook dit bleek niet zo eenvoudig te zijn. Het was super druk en het verkeer zat strop. Uiteindelijk geraakten we er door binnendoor te rijden.De Pashupatinath tempel (werelderfgoed) is een bekende heilige hindoe tempel gewijd aan de god Shiva en is gelegen aan de oevers van de heilige Bagmati rivier (vloeit uit in de Ganges). Deze tempel trekt hindoes van over heel Nepal en ook India aan. De hindoes geloven in reïncarnatie na de dood. Ze worden gecremeerd aan de oevers van de rivier en maken een laatste tocht met het water van de heilige Bagmati rivier.

Je komt er op een bruisende en kleurrijke site terecht. Kostprijs voor een buitenlander (lees Westerling) bedraagt 1000 rupees terwijl een ‘local’ slechts 100 rupees of niks betaalt. Er springt onmiddellijk iemand op je die je meeneemt naar een terras waar je mooi zicht hebt op de lijkverbrandingen. En vooraleer je het beseft heb je een gids ingehuurd. Maar goed, zonder gids zou je niet dezelfde beleving hebben en mis je toch enige uitleg die bijtijds iets of wat wordt uitvergroot en overdreven. Blijkt dat Shiva ook de enige god is die zijn eigen bank heeft waar hindoes kleine tot buitensporig grote bedragen offeren. Mja, elke godsdienst heeft zijn zotjes zeker? De guru’s mag je ook zeker niet missen en ze zijn altijd in voor een foto zolang je de dollars maar bovenhaalt ;-).  Na een uur uitleg en rondleiding zijn we 2000 rupees pp armer. In de luren gelegd door een hindoe die met zijn ‘official guide’ badge loopt te zwieren als het op betalen aankomt. Haha, dat laten we geen tweede keer gebeuren! Maar het is een interessante trip om te doen als je in Kathmandu bent, ook al voelt het toch vreemd aan om daar als toeschouwer te staan foto’s nemen van lijkverbrandingen!

Als iemand je meeneemt en uitleg begint te geven, weet dan dat hij daar geld voor zal vragen. Best bij het begin een prijs afspreken zodat je niet op het einde (zoals ons) voor een voldongen feit komt te staan. Zeker bij Pashupatinath heeft een gids toch een meerwaarde, ook al moet je sommige verhalen met een ferme korrel zout nemen (neen, er gebeuren hier geen mensenoffers meer en neen, die gigantische stier is niet van massief goud).

De Boudhanath tempel, de grootste boeddhistische stupa van Nepal, ligt hier op een boogscheut van. Je ziet deze tempel al blinken in de verte als je bovenaan de heuvel van de Pashupatinath temple staat. Hier betaal je 400 rupees om de erfgoed site te betreden. In tegenstelling tot de andere tempel straalt deze site rust uit, ondanks de vele bezoekers. De stupa is gebouwd op een achthoekig plein omgeven door souvenierwinkeltjes en restaurants. Commercieel is het wel, maar zo komt het niet over als je van de Pashupatinath tempel komt. Hindoeïsme versus boeddhisme. De laatste wint met ruime voorsprong wat ons betreft!

’s Avonds dineerden we in het Kathmandu Steak House Restaurant. Keuze uit verschillende steaks en sausjes. Een topper!

We zetten onze tweede dag Kathmandu in met wat lezen op het zonovergoten terras. Stralend weer, geen wolken en weinig smogmist te bespeuren vandaag, waarschijnlijk door het windje dat door de vallei waaide. Vandaag zouden we Durbar Square (hindoe site) en Swayambhunath (buddhistische stupa) bezoeken. Via een wirwar van straatjes, marktjes,tempels,… kwamen we aan Durbar Square, waar één van de drie oude koninklijke paleizen in Kathmandu Valley staat, die gebruikt werden door gebruikt door de Malla- en Shah-dynastiën, en daarnaast ook nog enkele hindoe tempels. Ook hier betaal je als toerist 1000 rupees.

Van daaruit gingen we verder te voet naar Swayambhunath of Monkeytempel. De 422 trappen (zelf geteld) zaten vol met aapjes. Eénmaal boven geniet je van een mooi zicht over Kathamandu en een mooie stupa. Er is niet zoveel plaats boven, dus het kan er wat druk zijn, maar het is zeker en vast de moeite om naar boven te gaan!

De aardbeving van 2015 heeft heel wat schade aangericht in Kathmandu, maar ondertussen is er al heel wat hersteld en gerenoveerd. Gebouwen worden nu vaak met gewapend beton gebouwd, zodat eventuele schade bij een volgende ramp veel kleinschaliger is. De oude sites waren veelal zwaar beschadigd en zijn volledig opnieuw gerestaureerd of zijn nog steeds in heropbouw. De prijzen zijn sindsdien serieus de hoogte in gegaan, dus je mag ervan uitgaan dat toerisme onontbeerlijk is in de heropbouw.

We sloten onze laatste dag in Nepal af met een diner in Rosemary’s Kitchen. Als je hier ’s avonds komt eten raden we aan om te reserveren, want de mensen komen hier aanschuiven om een tafeltje te bemachtigen. Wij hadden niet gereserveerd, maar waren nog net op tijd om niet al te lang te moeten aanschuiven. Maar zelfs al moet je wat langer wachten, dan is dit het zeker waard!