Bij het buitenkomen van de luchthaven vind je de taxi’s, kijk je ernaast dan word je aangesproken door taxichauffeurs, die je voor 700 rupees naar Thamel brengen. Een vaste prijs binnen het domein van de luchthaven, maar als je naar buiten zou gaan strik je wel een taxi voor 500 rupees. Sommige hotels hebben ook een taxidienst voor 500 rupees, waaronder Backyard Hotel, maar als je met vertraging aankomt is de kans natuurlijk groot dat die taxi niet blijft wachten.

Een taxirit is een avontuur als je de Belgische wegen en chauffeurs gewoon bent. Een half uur is meer dan genoeg als eerste kennismaking met het verkeer in Kathmandu. Verkeersregels zijn er enkel in theorie. Met zoveel mogelijk naast elkaar rijden op een rijvak, elkaar voorbij steken waar geen plaats is, toeterconcerten, … en dan ook nog eens wegen vol putten of zelfs onverhard. Het is een hele aanpassing, maar na een tijdje went het wel.

Als je een hotel boekt in Kathmandu, zorg dan dat je zeker in Thamel zit!

Thamel is de backpackersarea waar tal van hotels, guesthouses, bars, restaurants, shops, outdoorwinkels, outdoorbedrijven, wisselkantoortjes, etc. gelegen zijn. The place to be dus!

Wij hadden een nachtje in Backyard hotel geboekt. Een eenvoudig en goedkoop, maar goed hotel in het centrum van Thamel. We werden verwelkomd met een theetje waarna we begeleid werden naar de 5de verdieping. Een eenvoudige en nette kamer met badkamer met uitzicht op een doodlopend steegje.

Na een opfrisbeurt gaan we op verkenning in Thamel. Het blijkt een bruisend centrum te zijn waar veel backpackers vertoeven. Een gezellige bedoening! Het is al redelijk vroeg donker, maar dit maakt het nog charmanter. Als je nog spullen nodig zou hebben kan je ze hier zeker op de kop tikken voor een prikje. Alles ziet er kwalitatief degelijk uit, maar een garantie heb je niet, dus wandelschoenen en rugzak koop je hier best niet, maar neem je van thuis mee. Aangezien wij nog geen rupees hebben, gaan we eerst op zoek naar een wisselkantoortje om euro’s te wisselen. Er zijn veel wisselkantoortjes in Thamel, dus je hoeft je hierover geen zorgen te maken.

Mocht je de vorige post gemist hebben: we raden aan om euro’s mee te nemen en te wisselen in de wisselkantoortjes in Thamel. De wisselkoers is overal nagenoeg dezelfde en je wordt er vlotter bediend dan in een bank. Bankautomaten zijn helemaal af te raden: soms ze werken ze gewoon niet, je kan meestal maar een beperkt bedrag afhalen en je betaalt een hoge commissie. Neem een bankkaart enkel mee als reserve.

Tijd voor een frisse pint en iets om te eten op het dakterras van Curry Kitchen. Een gezellig openlucht restaurant in hartje Thamel. Een frisse Everest pint en een lekkere curry gingen er vlotjes in. Voor een zeer zacht prijsje heb je hier lekker gegeten en gedronken.

Na een lange nacht en dag riep ons bedje ons tot de orde, want morgen zou alweer vroeg dag zijn.

Na een welverdiende nachtrust gingen we beneden ontbijten. Ontbijt mochten we à la carte kiezen en was lekker en verzorgd.

Om 14.30 u hadden we onze vlucht naar Pokhara, maar in de voormiddag wilden we eerst nog onze permits regelen voor de trekking. Voor de Annapurna Circuit moet je 2 permits hebben, namelijk een TIMS (Trekkers Information Management System) en een ACAP (Annapurna Conservation Area Project). Je kan deze makkelijk regelen in de toeristische dienst van Kathmandu voor 40 euro. De toeristische dienst ligt op 20 minuten wandelen van Thamel. Je kan deze permits ook regelen in Pokhara, maar dan heb je een extra dag nodig in Pokhara vooraleer je kan vertrekken naar de start van de trekking. Hangt er natuurlijk allemaal vanaf hoe je de trekking indeelt.

Tijdens de wandeling van en naar de toeristische dienst snuif je de sfeer op van het bruisende leven van de locals. In een wirwar van straatjes wandel je langs ontelbare winkeltjes waar ze gewoonweg alles verkopen. Her en der duiken stoepa’s en Hindu tempels op. Taxi’s, moto’s, auto’s, riksja’s,… moeten allemaal door de smalle straatjes. Een drukte van jewelste! Af en toe zie je nog gebouwen die het hard te verduren gehad hebben tijdens de aardbevingen van 2015, maar al bij al is de schade veelal opnieuw opgebouwd en hersteld. Je maakt ook kennis met het stof en de smog van Kathmandu en dat is toch ook even wennen als je dat niet gewoon bent. Veel locals lopen met mondmaskertjes rond en dat lijkt inderdaad geen overbodige luxe als je daar elke dag door moet.

Rond de middag checken we uit en vertrekken naar de luchthaven. We dachten dat het gisterenavond druk was op de weg, maar nu zit alles potdicht. Politieagenten regelen het verkeer op de grote kruispunten. Gekkenwerk! Blijkbaar zit er in de chaos toch structuur, want we geraken tijdig op de luchthaven.

Inchecken gebeurt een uur op voorhand. De bordjes boven de incheckbalies worden gewisseld en dan is het aan ons. Bagage op de weegschaal. Wij op de weegschaal. Hehe, dat belooft!

Ook hier is de controle strikt gescheiden en fouilleren is standaard procedure. In de vertrekhal is het gezellig druk en met slechts 2 gates heeft de omroeper veel werk. Om 14u30 zitten we er nog steeds en geen kat die weet wanneer we vertrekken. Er is ook niemand van Simrik Airlines te bespeuren. Bon, van een beetje wachten gaan we niet dood. Om 15u30 zitten we daar naar steeds. Om 16u zien we medewerkers van Simrik zich aan de gate opstellen. Yep, het is aan ons! We worden met een busje aan het vliegtuigje afgezet. We zijn met een twintigtal passagiers, dus boarden gaat snel. Na wat aanschuiven aan de startbaan zitten we in de lucht. Jammer genoeg is het bewolkt, dus we zien weinig van de Himalaya. Af en toe vangen we een glimp op van een bergtop, maar de mooie vergezichten blijven achterwege. Na 25 minuten vliegen zetten we alweer de landing in. We vliegen boven het platteland van Pokhara, wat een aantal adembenemend mooie views oplevert. Na een scheerbocht zetten we de landing in en even later staan we op de tarmac in Pokhara. Een kleine luchthaven, waar de mensen de taak van machines en wagens nog op zich nemen.