Ons dagelijks ritueel begint vorm te krijgen. Wekker om 6.30 uur, opstaan, aankleden, water drinkbaar maken met hadex-druppels, rugzak pakken, ontbijten, afrekenen en hop we zijn weg.
We hebben lang gezocht naar de beste oplossing om water drinkbaar te maken. Onze keuze viel op Hadex: enkele druppeltjes in de drinkfles, half uurtje wachten een klaar. Bovendien neemt het zeer weinig plaats en gewicht in. Super handig dus!
Het belooft een mooie dag te worden. Al van bij het opstaan een stralend diepblauwe hemel! Vandaag wordt ook een iets rustigere dag, want we klimmen vandaag slechts een 600 m. We komen nu ook voor de eerste keer tijdens deze trekking boven de 3000 m. Afwachten hoe we hier op gaan reageren.
De trekking gaat langs een bosrijk gebied en appelplantages naar Bhratang, waar we een stop maken om een theetje te drinken met een verse appelmuffin die recht uit de oven komt. Mjummie… super lekker! We vervolgen onze weg via een uitgeholde klif. Achter de bocht zien we de Paungda Danda 1500 m boven de rivier uitsteken en zien we ook de Annapurna 2 voor een eerste keer in het landschap opduiken. Machtige vergezichten. Een steile klim via een tof bospad brengt ons de eerste keer boven de 3000 m. Niet te onderschatten met een rugzak van 11 kg op je rug. Het enige wat je kan doen is het tempo wat aanpassen zodat je lichaam de inspanning makkelijker verteert. Tussenin kom je een paar stalletjes tegen, die wat te eten en drinken verkopen en wat leuke armbanden en halskettingen. Ik laat mij verleiden tot een leuke halsketting. Meteen ook mijn eerste souvenir. Hier komen we ook onze jeep reisgenoten terug tegen. Na een korte pauze en ervaringen uitwisselen gaan we verder bergop door het bos. We hebben onze tweede adem gevonden! Eénmaal boven wandel je opnieuw via de weg naar Dhukur Pokhari, waar wij onze lunchpauze namen op het terras van een van de kleurrijke lodges. Noedelsoep en thee onder een stralende zon! Zaaaalig!
Bij het uitwandelen van het dorp kan je ofwel de weg naar Lower Pisang nemen ofwel de alternatieve trail naar Upper Pisang. Als je kan kiezen voor een alternatieve trail, moet je deze zeker overwegen, want deze gaat langs mooie paden en vermijdt de weg. We wandelden via een dorre hoogvlakte en korte klim naar Upper Pisang, het traditionele gedeelte van het dorp met machtige vergezichten. We kiezen voor de zonovergoten Royal Himalayan Lodge, een recente accommodatie met aparte houten huisjes met het fabuleuze zicht op de Annapurna 2. We komen hier rond 13 uur aan, dus tijd genoeg om te relaxen en te genieten van het zonnetje in een schitterende omgeving. Wat wil een mens nog meer?
Acclimatisatie is vanaf deze hoogte zeer belangrijk. Dat hebben we ook aan de lijve ondervonden. Na een uur of vier op 3300 m had ons lijf er plots genoeg van. Tijd om even horizontaal te gaan en wat te slapen. Dit bleek verkwikkend te werken. Onze maag begon te rammelen. Als voorafje bestelden we looksoep. Dit zou goed zijn om hoogteziekte te voorkomen, maar smaken deed het niet. Fré koos voor gebakken aardappelen met tonijn uit blik, een enorme portie maar niet echt een topgerecht. Ik was blij met mijn keuze: aardappelpuree met yak kaas en melk.










Comments by So De Baere